Hoe ik een buitenmens werd

Het is misschien overdreven om te stellen dat ik drie uur later in Damme aankwam als een soldaat die een survivaltocht van een week had afgewerkt, maar veel scheelde het niet. Ik was als stadsmens in de verse keutels van een konijn gaan zitten, ik had vogelpoep op mijn jasje, ik rook naar koe, omdat ik niet wist dat koeien hun lichaamsgeur afgeven als je ze omhelst. Wat ik wel wist: Isaak Babel zou trots op mij zijn als hij mij met keutels, vogelpoep en koeiengeur Damme in had zien fietsen. De mensen in Damme waren minder content met mij. Sommigen liepen weg als ik naast ze ging staan, anderen knepen hun neus discreet dicht.

Op het marktplein was een grote boekenmarkt. Ik informeerde naar boeken over de omgeving. “Ik wil als een steen of een dier in de natuur leven,” zei ik tegen een boekhandelaar, maar hij verstond me niet omdat er ook een poëziemanifestatie aan de gang was op het marktplein. Frederik Lucien De Laere, kersvers stadsdichter van Damme, riep door een megafoon de namen om van mensen die mee hadden gedaan aan het project Terug van Maerlant. Dertig mensen hadden een gedicht geschreven en die gedichten werden vandaag door de dichters voorgedragen in de openlucht....