Ja, ook ik ben gebeten door loslopende honden. Dat was geen pretje. Maar okay, nu heb ik een geluidsapperaatje met een hoogfrekwentiegolf. En nu maar hopen dat het goed gaat. En in de rugzak - met een snelle handeling buiten kant rugzak - een klein plastic pijpje om tikken uit te delen. Ja, wat moet je anders?

Ik ben een wandelaar en wandel veel met mijn hond. In de buurt van fietspaden en mountainbikeroutes is de hond altijd aan de lijn.

Toch kan ik niet voorkomen dat als een racefietser of mountainbiker ons met grote snelheid achterop komt en zonder bellen of anderzins waarschuwen voorbij raast, mijn hond uitvalt. Natuurlijk krijgt ze de fietser nooit te pakken, ze zit immers aan de lijn. Maar door deze “aanvallen” van fietsers in de rug schrik zowel ik als mijn hond zich steeds een ongeluk. Het uitvallen is dan ook heel moeilijk af te leren, omdat steeds als ik daarmee een stukje op weg ben er wel weer zo’n fietser zonder waarschuwing voorbijkomt en de hond weer terugvalt in het oude gedrag.

Ik vind het heel jammer dat ik op deze manier mijn hond niet goed kan begeleiden en haar gedrag afleren en dat ik steeds weer moet schrikken van onverantwoord gedrag van race fietsers en mountainbikers. Voor de goede orde: gewone fietsers die in normaal tempo passeren, doet ze niks!

Graag zou ik zien dat er meer gepubliceerd wordt op websites en bladen voor fietsers wat zij zelf kunnen doen om bazen te helpen hun honden dit gedrag af te leren. Het is namelijk vanuit de wereld van de hond heel normaal om de aanvallen van fietsers in de rug met een tegenaanval te beantwoorden. Dit zal alleen maar erger worden als de fietser schreeuwt, schopt of slaat.
Op veel plaatsen lopen wandelroutes deels over fietspaden of mountainbikeroutes. Als iedereen een beetje rekening houdt met elkaar, hoeft niemand de gebeten hond te zijn!

Met vriendelijke groet,
Francine de Vries

Hoezo: "Natuurlijk krijgt ze de fietser nooit te pakken, ze zit immers aan de lijn." In de meeste gevallen struikel je over de lijn, zo'n flinterdun lijntje van 5 meter lang. Dan moet de hond natuurlijk wel aan de lijn zitten wat bij ons in de buurt ook vaak niet het geval is.

Agressieve honden dienen niet los te lopen. En fietsers dienen rekening met honden te houden als het een pad of gebied is waar honden los mogen lopen.

Ik maak lange fietstochten zoals naar Santiago de Compostella, Praag en Zweden. Onderweg kom je regelmatig honden tegen. Meestal reageren ze niet, wat vaker blaffen ze en een enkele keer komen ze achter je aan met als doel je aan te vallen. Dat is een van de vervelendste zaken die ik tijdens het fietsen meemaak. Je kan er van alles op bedenken zoals het eerder genoemde pijpje of stok of fietspomp waarmee je kunt meppen. Het schijnt dat ze ook bang worden voor strijkers maar dat levert weer andere risico's op. Een apparaatje met geluid heb ik nooit geprobeerd. Misschien heeft iemand hier ervaring mee. Ik heb het hier overigens niet over honden die gezellig met hun baas wandelen, maar over loslopende honden die je vooral op boerenweggetjes tegenkomt en zich niet van achteren aangevallen voelen maar je gewoon opwachten om toe te slaan.

In het geval van Joost van Waarbeek: Ik fiets ook heel Europa door en meestal heb ik geen last van honden. Ik laat de hond niet schrikken en ook met rust. Meestal gaan ze dan gewoon hun eigen gang in de berm van de weg. Maar heel af en toe kom je agressieve honden tegen. Wat ik geleerd heb is gewoon door blijven fietsen. Zorg dat je benen door trappen op de fiets, hou ze niet stil. In een bewegend been kan een hond moeilijk bijten. Als een hond dicht genoeg genaderd is kun je hem ook een plens water (of sportdrank) in het gezicht spuiten met behulp van een bidon. Honden houden absoluut niet van water in hun ogen en zullen dan hun aanval abrupt staken. Binnen een paar minuten is de irritatie voorbij en jij al een mijl verder.
Is dit zielig? Nee!, want de hond is de aanval begonnen en jij hebt in dit geval alle recht om je hiertegen te verweren.