Meer bescherming voor fiets- en wandelkampeerders

Terrein reserverenNu de Weg naar Santiago uitgeroepen is tot Europees erfgoed en ook de oude wegen naar Rome voor wandelaars en fietsers weer worden herontdekt, zou iedere campinghouder in Europa verplicht moeten worden altijd een stukje van zijn terrein te reserveren voor late wandel- en fietskampeerders. Vaak is dat al het geval. Maar op weg naar Moissac waren we omgereden naar een camping bij Vazerac. Het was heet en we waren vermoeid, toch had  de Nederlandse eigenares zogenaamd ‘geen plaats’. Ze deed alleen in auto’s en caravans…Zelfs het opeten van ons brood op het verlaten terras werd ons niet toegestaan. Andere jaren hebben we evenwel ervaren dat er in Frankrijk gelukkig ook regelgeving bestaat die ieder gemeentehuis verplicht een wandel- of fietstoerist ’s avonds een plek te wijzen, waar er ook water is. Soms is dat bij een sportterrein. Waarom zou dat niet in ieder land van de EU de regel kunnen zijn? Particuliere beheerders van kerkjes hebben ons zo ook wel geholpen. Nu alle campinghouders nog, om te beginnen die uit Nederland!

VerkeersmaatregelenDe verkeersveiligheid vraagt  niet alleen om rotondes, maar ook  om een aantal uniforme maatregelen voor veilige fietspaden op de in- en uitgaande wegen voor fietsers. Er bestaan inmiddels een aantal lange Europese afstandsroutes voor fietsers, waar veel gebruik van wordt gemaakt. Die wegen zijn door de samenstellers uitgestippeld op weinig verkeer. Maar het valt natuurlijk niet te vermijden dat verbindingen tussen zulke autoarme weggetjes soms even langs drukkere verkeerswegen lopen. Enige samenspraak tussen samenstellers van zulke routes en overheden, die juist op die punten een eenvoudig fietspad zou kunnen aanleggen, is geen luxe. Ook een bord dat de automobilisten waarschuwt voor overstekende fietsers.

SlaapbussenTenslotte is er het  vervoer van- en naar fietsbestemmingen. Er zijn prima ondernemingen die zogenaamde fietsbussen exploiteren. Maar die mogen sinds een paar jaar vanwege de veiligheid geen slaapbussen meer inzetten, waardoor je nu verplicht bent een nacht zittend door te brengen. Wie brengt er eens een veilige en comfortabele slaapbus op de markt?  Op eigen initiatief proberen binnen een redelijke tijd terug te komen met het openbaar vervoer stuit  voor de fietskampeerder op steeds grotere problemen. De TGV’s bieden alleen plaats voor vouwfietsjes. Zo duurt de reis van Parijs naar Nederland voor fietsers twee dagen. Je moet met je fiets en doorgaans vijf stuks bagage overstappen in Lille, daarna in een gehucht vlak over de Belgische grens en dan nog een keer in Antwerpen… De opstappen zijn soms zo onmogelijk hoog, dat je je vele bagagestukken eerst van je fiets moet halen. Vorig jaar schreef ik over een aantal van deze punten ook al een brief naar onze Europarlementariërs. Ik wacht nog steeds op antwoord.

Meer beschermingFiets- en wandelkampeerders in Europa verdienen meer bescherming en ondersteuning van overheden. Het verbijsterende geweld tegen het Nederlandse echtpaar bij Rome, is niet het enige teken dat de meest milieuvriendelijke vorm van toerisme vaak tegen onnodige problemen aanloopt. Te moeten horen ‘dat je beter op een camping had kunnen gaan staan’ is de wijsheid van het gaspedaal.

Links* Fietsen voor een goed doel* Pelgrimeren naar de Morendoder, boek van Gied ten Berge en Wantje Fritschy over hun fietsreis naar Santiago de Compostela.