De 'Reisgids' van de Consumentenbond (maart 2009) test fietsroutes in het Gauja National Park in Letland. Met als uitgangspunt het stadje Cesis. Op gehuurde ATB's met brede banden. De fietsverhuurders verhuren alleen dit type fietsen, omdat ze weten, dat wegglijden in rul zand en stenen op de weg te verwachten zijn. Want een groot deel van de paar bestaande fietsroutes gaan voor het overgrote deel over ongeplaveide wegen.

RibbelsIn totaal maakt Jeanette van Ditzhuijzen vijf tochten met afstanden van 40 km (tweemaal), 15 km, 12 km en 42 km. De eerste - zelf op de kaart geplande - fietstocht in zuid-oostelijke richting naar Ramuli begon goed. Maar er blijkt toch slechts 14 km van de 40 km geasfalteerd'te zijn. En daarna volgt een erg hobbelige weg met ribbels gedurende 7 km. De tweede tocht, een bestaande en officieel uitgezette fietsroute, biedt hetzelfde patroon. 'Hij is ingetekend op een kaart, die bij de VVV's verkrijgbaar is en dan mag je toch verwachten dat de wegen enigszins acceptabel zijn, Maar helaas. Vanaf het moment dat het asfalt ophoudt, begint de ellende. Hobbelen en zigzaggen over de weg in een wanhopige poging om zoveel mogelijk gladde stukken onder de wielen te krijgen. Van het landschap krijgen we nauwelijks iets mee, zo geconcentreerd zijn we op de ribbels in het wegdek'.