Doortrappers

Deze rubriek heeft al vele titels gehad. Het begon met 'Fietscitaten'. Toen werd het 'Fietsbelletjes'. En nu: 'Doortrappers'.

"Geef mij maar een fietsvakantie. Trekken van voordeur tot voordeur. Ik vind het avontuurlijk om nauw in contact te staan met het landschap en de mensen. Onlangs fietsten we in twee dagen van Meise naar Hamont-Achel: fantastisch wat Vlaanderen nog aan natuurschoon te bieden heeft."

(Frank Deboosere, sinds 1987 weerman voor de VRT, in 'De Standaard' van 12 september 2009.)

"Dan geniet ik van het strand of ga ik fietsen, Terschelling is weliswaar een perfect eiland om te wandelen, maar dat gaat me eerlijk gezegd te langzaam. Vandaar dat ik liever de fiets pak."

"Lekker hier achter met de paarden aan de gang en af en toe op de fiets door Zuid-Holland toeren. Dan ben ik gelukkig".

(Henk Angenent, winnaar van de Elfstedentocht 1997 over zijn leven ná het schaatsen, AD, 28 februari 2009)

Ard schenk gaat nog steeds op de fiets naar zijn werk. "De twee belangrijkste punten zijn het bewegen en een heerlijke frisse hap lucht. Eigenlijk vind ik, dat iedereen die binnen tien kilometer afstand woont en werkt op de fiets moet stappen".

"Wat zou 'm Amsterdammer zonder fiets moeten beginnen.
Wie krijgt er niet de balen van die auto's en die trein.
Zo ingeblikt 't land in ben je buiten toch weer binnen.
Laat mij maar lekker trappen langs de Amstel en 't Gein.
Dan raak ik buiten zinnen en 't is lekker voor de lijn.

"In het nudistendorp zag je het ongemak van puberende kinderen die duidelijk voor het laatst met hun ouders mee op vakantie waren. Twee jongens keken gegeneerd weg toen hun blote vaders voorovergebogen over het stuur van hun mountainbikes fietsroutes in de omgeving bespraken".

"Ut leaven is as een fietseband. Ene doorne en alle lucht geet der uut." (Het leven is als een fietsenband. Eén doorn en alle lucht gaat eruit)

"Tijdens mijn fietstochten krijg ik weleens bezoek van een of andere muze die mij gretig allerhande ideeën influistert. Met sommige daarvan zou ik nooit naar buiten durven komen, andere vind ik leuk, nog andere merkwaardig en een verder doordenken meer dan waard. De muze komt doorgaans als alles lekker loopt.

De nukkige wind die mij op de dijken langs de Schelde een dieper geplooide houding doet aannemen, lijkt me dan niet te deren. Tijd gaat niet voorbij, maar vliegt. Het einde noopt mij dan niet tot een zucht van opluchting dat het voorbij is, maar eerder tot een binnensmonds gegrom over verplichtingen die mij huiswaarts riepen.

’Je hebt er zin in vandaag’, sprak mijn muze me deze voormiddag toe. Kon ik moeilijk ontkennen. ’En de rest van de dag ga je er ook nog zin in hebben’, ging ze verder. Dat wist ik ook wel: na zo’n trainingstocht kan het urenlang niet meer stuk. Tot ’s anderendaags aan toe vaak".

(De Vlaamse filosoof en fietsliefhebber Marc van den Bossche in Trouw van 21 augustus 2008)

"Veertig stralende kleuters in een geïmproviseerde rieten hut beginnen een ingestudeerd liedje te zingen als ik hun schoolklasje binnenloop. Eenmaal uitgezongen laten ze hun tekeningen zien. Ze hebben voornamelijk bloemen en fietsjes getekend; een fiets bezitten is nu hun grote droom. De begeleidster vertelt dat dit anders was toen ze hier aan kwamen. "Ze tekenden vooral wapens. Bovendien waren ze bijna allemaal heel agressief en doodsbang voor mannen in uniform", zegt Amna Adam, een begeleidster".

(Artikel in het AD d.d 7.2.2008 door Daisy Mohr over het bezoek van de ministers Verhagen en Koenders aan een kamp in Kabkabiya, Darfur)

'De vrijheid blijft mij trekken. Alles wat je nodig hebt zit op je fiets en daarmee ga je de wereld in, een onbekende wereld ontdekken'.

(Henk Kroes, ex-voorzitter van de Friese Elfstedenvereniging en gepassioneerd fietser, in Trouw van 17 december 2007)

'Op het strand van Cannes hoorde ik eens een zwierige Francaise ontzet uitroepen over Les Hollandaises: "Ze hebben godinnenlichamen en kleden zich als vrachtwagenchauffeurs!". Dat ongemak met stijl komt door de fiets. Die bepaalt onze garderobe en ons modebeeld'.

(Journaliste en schrijfster Nausica in het eerste nummer van Beauty+, uitgekomen in december 2007)

'Stap toch eens op die fiets, kijk om je heen, geniet van de bomen, de vogels, de natuur, de seizoenen, de koeien in de wei. Je ziet zoveel meer dan wanneer je er in de auto langs zoeft. Ik beleef altijd wat onderweg. Wanneer ik neefjes en nichtjes te logeren heb, stap ik vaak met ze op de fiets'.

'Kijk, dat is mijn blindfietslidteken'. Ik was een wildebras. Samen met een vriendinnetje gingen we fietsen met onze ogen dicht en de handen op het stuur. Op de dijk ben ik toen een keer gevallen. Het bloedde heel erg. Mijn vriendinnetje ging hulp halen en de man bij wie ze aanbelde bleek arts te zijn". Ze bekent, dat ze het heel soms nog even doet: blindfietsen. "In de duinen, als het niet gevaarlijk is".

"Wandelen is als het spellen van een boek, autorijden is als het lezen van het resumé, maar fietsen is als het beleven van het boek".

(Pablo van Klinken van de juridische uitgeverij KSU over de advocatuur; 'Trouw', 9 maart 2007)

'Een oliebol waarbij je je ﬁets moet meenemen om van krent naar krent te ﬁetsen'.

'Doelpunten maken is zoiets als fietsen. Als je het kunt, is het niet zo moeilijk'

(Met twee doelpunten in zijn eerste interland brak Klaas-Jan Huntelaar door op het internationale podium. Aan de vooravond van een nieuw seizoen verbaasde iedereen zich over de nooit aflatende reeks treffers van de Ajax-spits, behalve Huntelaar zelf. Het bovenstaande citaat komt uit een interview met Jop van Kempen in 'De Stentor' van 19 augustus 2006)

"Terugblikkend stel ik vast dat mijn filosofische stellingname doorheen het verloop van mijn carrière overduidelijk gekleurd werd door mijn lichamelijke conditie. Ruwweg zie ik een evolutie van een wat duister en gelaten denken ten tijde van een gebrek aan sport, in de jaren tachtig en negentig, naar een lichtvoetiger, hoopvol gestemd en hoopvol stemmend denken, sedert ik na mijn veertigste opnieuw naar hartelust fietsbandjes verslijt." (.......)

(Beide citaten komen uit het boek 'Wielrennen' van Marc Van den Bossche, ISBN - 90 5637 764 7)

"Mij zul je niet zien werken voor de autolobby; ik kom uit bij de fiets. Als Jesus' intocht in Jeruzalem vandaag de dag zou spelen, zie ik 'm eerder op een fiets dan in een auto binnenrijden".

(Bernhard Ensink, theoloog ("reken mij maar tot de kring van liefhebbers van het christendom") en directeur van de Fietsersbond Nederland in Trouw van 2 januari 2006)

(Premier Verhofstadt in het Manifest "De Verenigde Staten van Europa", 2 november 2005)

"Iedere Nederlander heeft, bij wijze van spreken, recht op een koe op tien minuten fietsafstand".

(Directeur algemene ledenbelangen ANWB over het landbouwbeleid van Minister Veerman, Trouw, 25 oktober 2005)

"Ik hou van tegen de wind in fietsen. Maar ik hoef nu ook weer niet de hele dag windkracht tien op de kop te hebben".

('Dit was een befaamde uitspraak van Wim Kok als minister-president, toen hij waarschijnlijk terug dacht aan zijn dagelijkse worstelingen als scholier op het rijwielpad van zijn huis in Bergambacht naar de mulo in Schoonhoven. Altijd wind tegen' Aldus Trouw, d.d. 25 oktober 2005)

(CNV-voorzitter René Paas bij de presentatie van de Miljoenennota 2005, 20 september 2005)

"Bij sommige fietsers wordt het belang van goede fietsverlichting pas duidelijk als ze autorijden; bij hen gaat het lampje laat branden".

(Manon Zweers, Radboud Universiteit Nijmegen, in 'de Telegraaf van 9 augustus 2005)

"Fietsers zijn mijn troetelreizigers. Ik vind echt dat we die moeten verwennen"

"Fietsen en wandelen is niet enkel een kwestie van een gezond milieu, maar ook van een gezond verstand. We moeten de autonormaliteit doorbreken'.

(Kathleen Van Brempt, Minister van Mobiliteit van Vlaanderen, in 'Week van de Zachte Weggebruiker', mei 2005)

"Fietsers zijn anarchist, buspassagiers communist en automobilisten fascist".

"Een kind van drie of vier krijgt een fietsje voor zijn verjaardag. Dat fietsje zit niet in het verzekeringspakket en dat vinden we heel normaal. Het is maatschappelijk aanvaard. Waarom zit die bejaardenfiets dan wel in het pakket? Laat de kinderen daar maar voor sparen".

(Hans Hillen, voorzitter van de zorgverzekeraars, over de rollator in 'Trouw', oplossing citatenpuzzel 2004, 15 januari 2005)

Over wielrennen en fietsen: "Dan kom ik mezelf tegen". " En ach, het is ook een ietwat katholieke sport: in welke sport worden elk jaar de attributen (de fiets) door de paus gezegend?"

(Minister Pieter van Geel, die jaarlijks zo'n 3000 km op de fiets aflegt, in CDA-Krant van april 2002 en in De Telegraaf van 18-12-2004)

Over het duo Doekle Terpstra, voorzitter van het CNV ('de moderne, kekke gereformeerde'), en Lodewijk de Waal, voorzitter van de FNV ('van de oude, sociaal-democratische stempel'), en over hun tegengestelde persoonlijkheden: 'Lodewijk maakt lange fietstochten door de Kennemerduinen om zich te ontspannen en tennist één keer in de week. Doekle doet aan zwemmen, parachutespringen, surfen, duiken, paragliden, skiën, korfbal en bungyjumpen'.

“Het is lente.
Ik zit voor op de fiets bij mijn vader.
Voor me beschermd door een plastic scherm en achter me mijn vader.
Mijn voetjes op de steuntjes.
Mijn handjes stevig geklemd om het stuurtje. Mét bel.
En het ijzeren zitje om mij heen.
Ik zie de armen van mijn vader die het fietsstuur vasthouden.
Behaarde armen met een groot horloge. Aan zijn vinger een trouwring.
En nog een ring.
Daar kan je mee stempelen weet ik. Mijn vader heeft een stempelring.
Ik lik en hij stempelt”.

(Acteur Johann R.Glaubitz, fragment 'Afgesneden' uit monoloog over leiderschap, website Drenth Drama, Amsterdam)

"Lekker met een boek. Fietsen, wandelen. Er is hier zoveel moois te zien. Ik herinner me een vakantie in Ierland, waarbij we driehonderd kilometer hebben gereden om een hoop stenen te bezichtigen. Je reinste idioterie. Als die stapel rommel vijftig meter om de hoek van mijn huis zou zijn, zou ik er echt geen rondje voor omlopen, maar omdat het in Ierland is moet je het dan zogenaamd gezien hebben. Ik doe daar niet meer aan mee'.

(Gezondheidspsycholoog Ad Vingerhoets over Vakanties, De Telegraaf, 10 juli 2004)

(aldus tegenstanders van kinderopvang, geciteerd door Anja Meulenbelt in 'Volzin', 2 juli 2004)

"Vroeger kreeg je bij de eerste communie een fiets cadeau, nu een mobieltje".

"Driften is ook een beetje als fietsen. Je kunt er lang mee bezig zijn om het onder de knie te krijgen en plotseling, op een mooie dag, lukt het".

"Als meer politici regelmatig zouden gaan fietsen zoals wij, zouden de debatten in de Kamer veel heviger worden, maar ook veel korter kunnen".

(Joop Atsma, CDA-Tweede Kamerlid na afloop van de openingsklassieker van Velopcipède Club DOF ('Door Oefening Flink') in 'De Telegraaf van 9 maart 2004).

(Reinaat Landuyt, de Vlaamse Minister van Toerisme, in 'De Telegraaf' van 6 maart 2004)

"Ik ben een fietser. Als wandelaar denk je toch na een tijdje: kan dat maïsveld nu even plaats maken voor wat anders? Op de fiets verandert het landschap sneller en maak je er deel van uit".

(Femke Halsema, fractievoorzitter van GroenLinks in de 'Kampioen' van februari 2004)

"Oom agent houdt een fietser aan en deelt hem mee dat hij een bekeuring krijgt i.v.m. het niet-voeren van de vereiste verlichting. Want, zo zei hij: "Ik zag u reeds van ver aankomen zonder licht".

"Blijkbaar moet je presenteren net zo zien als bijvoorbeeld fietsen. Al heb je dat jaren niet gedaan, je stapt zo weer op".

(Gallyon van Vessem, na zes jaar terug als TV presentatrice, in 'De Telegraaf' van 21 januari 2004)

"Het was wel zo dat mijn vader mij op mijn elfde al naar de fietsenmaker stuurde om op zaterdagmorgen te werken. Dan kon ik zien hoe dat was en leerde er meteen iets zinnigs. Later werkte ik in de schoolkantine en samen met een vriendje bracht ik kranten rond".

(Minister van Sociale Zaken Aart Jan de Geus in 'Volkskrant Magazine', 17 januari 2004)

Staatssecretaris Cees van der Knaap: "Ik mag graag naar een fiets kijken, maar dan voor de TV".

(Citaat uit het 'Stan Huygens Journaal' van 16 januari 2004, opgetekend tijdens het gala vanwege 75 jaar KNWU, waarbij Joop Zoetemelk en Leontine van Moorsel tot beste renner en renster van de laatste 75 jaar werden uitgeroepen).

"Volgens veel fietsers vormen niet hun vervoermiddelen het probleem, maar de auto's".

(Citaat uit een artikel in 'Het Parool' van 10 december 2003 over de Chinese stad Shanghai die met 20.000.000 inwoners en 9.000.000 fietsen de grootste fietsstad ter wereld is)

"Afgezien van de gevaren snap ik spookfietsrijders niet. Fietsen is gezond. Welk bezwaar is er dan om de straat over te steken voor het rijden op het fietspad in de juiste rijrichting?

(Citaat uit de column 'Spookrijders' van Guus Rombouts, 'Kwakersstraat 3', December 2003, het blad van het Amsterdamse stadsdeel Oud-West)

"Op de fiets wordt een mens optimistisch. Dan ervaar je dat willen, kunnen en uitvoeren één kunnen zijn in een ronddraaiend fietspantheïsme."

"We hebben hier zo veel moois dicht bij huis. Fietsen en kamperen is voor ons een prima manier van vakantie vieren".

(Reactie van Wethouder Jansma op het verzoek om een aparte gemeentelijke notitie over het fietsbeleid in Leusden te maken, in A'foortse Courant, 22-11-2003).

"Het succesvolle hergebruik van onrendabele spoorlijnen als recreatief fietspad biedt perspectieven voor de Betuwelijn".

(Ib Waterreus, Universiteit van Amsterdam in 'De Stelling', Telegraaf, 8 november 2003)

"Deze platte stad, die zeven meter onder zeeniveau ligt is uitermate geschikt om te fietsslenteren: één trap en tien meter rusten om de prachtige renaissancegebouwen en het liederlijke trage leven op te nemen".

"Kinderen in Nederland worden in snel tempo te dik, hoewel de situatie minder dramatisch is dan in veel andere landen. Dankzij de Nederlandse traditie om naar school te fietsen, komen veel jongeren aan flink wat minuten lichaamsbeweging per dag".

(Kadertje bij artikel 'Montignac tegen jeugdvet' door Fokke Obbema, De Volkskrant, 9 september 2003. Ingezonden door Guus Rombouts)

"De man: Op hun 16de verjaardag willen ze een bromfiets. Worden ze 18, dan moeten ze een auto. Worden ze 35, dan willen ze allemaal een fiets en worden ze 45, dan willen ze een racefiets".

Over het Nederlandse Elftal, dat op 20 augustus 2003 gelijk speelde tegen een bezield België: "Vliegen van Amsterdam naar Brussel, die Oranjelui? Op de fiets, dat zal ze leren".

Tijdens de Fietsvierdaagse in Laren (Gelderland) afgelopen week zegt een fietser tegen een andere fietser: "Als je nog eens in de buurt komt, kom dan beslist eens langs". Waarop de ander zegt: "Langs kom ik zo dikwijls, maar ik ontvang liever een uitnodiging om binnen te komen".

'Er wordt vaak geen richting aangegeven. Fietsers doen het niet, omdat het tegen hun geloof is en omdat ze zich niet tussen de auto's door kunnen wringen en tegelijkertijd hun hand uitsteken'.

(Amerika-NOS-Journaal-correspondent Charles Groenhuijsen over het voordeel van de terugkeer naar Nederland, als zijn kinderen naar de Middelbare School zouden gaan; in: 'NCRV-Gids' van 17 mei 2003)

"Op de derde pont

Begint de collectieve pijn van de kont

Ontwijkende bewegingen ten gerieve van de blaren

Gelukkig gaat de fietstocht niet hèlèmààl naar Laren".

(Schrijver/journalist/fietsenthousiast Guus Rombouts organiseerde 10 juli 2002 voor de medewerk(st)ers van twee orthodontiepraktijken een fietstocht door Amsterdam waarbij hij een boekje schreef en illustreerde. Bovenstaande strofe is uit het gedicht 'Fiets' op de openingspagina)

"Ik had 't er eens met Deetman over, toen hij nog voorzitter van de Tweede Kamer was en ik van de Senaat. We waren het erover eens dat we met genoegen onze publieke functie vervullen en op de rode loper stonden, maar wel in de zekerheid dat we daarna op de fiets naar huis konden".

(Herman Tjeenk Willink, vice-president van de Raad van State, ook wel 'Onderkoning van Nederland' genoemd, in 'Trouw'van 8 mei 2003)

(Erik Hazelhoff Roelfzema, beter bekend als Soldaat van Oranje, in 'Kampioen' van mei 2003)

"Ik ben er wel door veranderd. Intensiever gaan leven. Veel bewuster. Ik geniet veel meer van de dingen die ik leuk vind. Dingen in mijn werk, dingen thuis of gewoon iets als in de zon fietsen".

(Journalist en presentator Rob Trip over de periode na zijn herseninfarct; interview in de NCRV-Gids van 19 april 2003)

"Het is zó heerlijk om een puzzel van een karakter in elkaar te leggen. Fiets ik door de stad en dan denk ik: ik ga nu een stukje als Anna (rol in de film 'Van God los', redactie) fietsen. Een geweldig spel waar ik enorm druk mee kan zijn".

"Geef hem een fiets en hij wil wereldkampioen worden. Laat hem aan politiek doen en hij ziet zichzelf als president van de wereld".

(uit de biografie 'Numero Uno, Guy Verhofstadt op weg naar de top', geciteerd in Trouw, 22 februari 2003).

"De weg der schoonheid wordt getekend door voetangels, klemmen, kuilen, doornen en andere onaangenaamheden, die de fietser door het leven zo goed kent. Maar hoe verrukkelijk is het toeven als die weg is afgelegd, hoe zoet smaken de vruchten, hoe vervluchtigt de zadelpijn".

"Grappig zijn kan je vergelijken met fietsen: de meeste mensen kunnen het, maar niet iedereen is Eddy Merckx".

(Guido Thys, taalkundige en voorzitter van de Stichting Humor in Magazine no. 18, september 2001)

"Fietsen temidden van bergen in plaats van in de Hollandse polder is bijzonder aantrekkelijk vanwege (1) het ontbreken van de immer straffe westenwind, (2) het bijzondere natuurschoon, (3) de indrukwekkende vergezichten en (4) de volledige absentie van de skeelerende medemens".

(Stelling van Tom Molenaar, Universiteit Leiden, uit 'De Telegraaf' van 8 februari 2003)

"Het voelt alsof je bij het leren fietsen een laatste zetje krijgt, waarna je alleen verder moet".

(Contrabassist en componist Tony Overwater (1965) over de Boy Edgar Prijs, de belangrijkste Nederlandse jazzprijs, Trouw, 29 januari 2003)

"Een coalitie in de politiek is als fietsen op een tandem. Dat lukt alleen, als je goed met elkaar rekening houdt. Anders val je snel om".

Over fietsen tussen naar school fietsende scholieren: "Voor mensen die 's ochtends wat moeite hebben met wakker worden, heb ik de volgende tip: begeef je met je fiets tussen de pubers en je schrikt zo vaak dat je fris als een hoentje op je werk aankomt!"

"Indien de politie permanent alle fietsers zonder licht zou beboeten, zouden de belastingen in Nederland drastisch omlaag kunnen".

"Fietsen en politiek hebben één ding gemeen: je moet je evenwicht bewaren, anders ga je onderuit".

"Nederlanders staan zo'n beetje bovenaan in vetconsumptie, maar aan de sterftecijfers is het niet te zien; ze compenseren het waarschijnlijk door veel te fietsen'.

"In Brussel is het veel te koud om te fietsen, en te heuvelachtig ook. Trouwens, fietsers zijn studenten, werklozen, homo's, vegetariërs, sukkels, kortom: alles waarvoor de aartsconservatieven in het Brusselse stadsbestuur hun neus ophalen".

(Frederik Depoortere van de fietsorganisatie Pro Velo in 'Trouw' van 7-11-2002 over de houding van het stadsbestuur tegenover plannen om het fietsen in Brussel te bevorderen)

(Marjolein van der Klift, Erasmus Universiteit, in 'de Telegraaf' van 26-10-2002)

'Omdat ik weet dat ik minister ben, rijd ik nu niet meer door rood op mijn fiets. Maar ik deed het vroeger al niet als ik zag dat er een klein kind stond te wachten. Dan geef je een verkeerd voorbeeld.'

(Minister Piet Hein Donner, die in zijn jonge jaren geregeld werd vermaand door de politie omdat hij over de stoep fietste of een rood stoplichtje pakte, in 'De Volkskrant' van 17 september 2002)

Fietsend over de Amstel naar Koninklijke Carré stuitte ik op een hoge brug: die van de Nieuwe Prinsengracht. Bedaard duwde ik de versnelling naar haar laagste stand. Maar deze bleek steken in haar twee, zodat ik me, stevig aanpotend, van mijn zadel moest verheffen. Dit tot vermaak van twee passanten die mijn zonen zouden kunnen zijn: "Zet hem op, moeder?".

Hoe kwam ik deze slag te boven? Door dankbaar te zijn dat ze niet hadden geroepen: "Zet hem op, oma."

'Zoals de fiets die niet op slot hoefde of de achterdeur, die je rustig open kon laten staan, behoort ook de oorvijg tot de standaardherinnering van de jaren vijftig'.

'Voor echte hobby’s heb ik geen tijd. En dingen als boeken lezen en een stuk fietsen, vind ik gewoon bij het dagelijks leven horen'

(Agnes van Ardenne, Staatssecretaris van Ontwikkelingssamenwerking, op regeringswebsite van 26-7-2002)

Over de honderden fietsroutes op deze website': 'Hoe lang moet een mensenleven niet zijn om dit allemaal af te fietsen!'.

"Maar misschien is het gedoogbeleid hier wel wat ver doorgeschoten. Als ik naar mijn persoonlijke situatie kijk, heb ik daar ook iets van gemerkt na tien maanden in Den Haag. Twee van onze fietsen zijn gestolen - ja, ik ken die Nederlandse grap over fietsen, die in de oorlog naar Duitsland verdwenen - maar kennelijk heeft de politie andere prioriteiten. Ik zou ze graag terugkrijgen'.

(Duits ambassadeur Edmund Duckwitz bij zijn vertrek uit Nederland in 'de Telegraaf'van 6 juli 2002)

"De fiets natuurlijk. Een fantastische oplossing om het probleem van verstopte steden te lijf te gaan".

(Mariam Pérez, Costaricaanse architecte en onderzoekster op de vraag, waar Costa Rica iets van Nederland kan overnemen in 'Onze Wereld', juli-augustus 2002)

(Hans Visser, dominee van de Rotterdame Pauluskerk, in 'Trouw' van 30 mei 2002).

"Vorige zomer reden we met een aantal tandemvrienden ergens in Vlaanderen, toen ons een groep wielertoeristen, allen mannen, in tegengestelde richting voorbijreed, waarvan er één riep: 'Kijk, dit zijn allemaal gelukkige huwelijken'. Het mooie ervan is, dat hij gelijk heeft".

"Fietsen is de opperste vorm van reizen. Lopen is edel, maar dat gaat te langzaam. Met de auto kun je vlug ergens komen, mits je niet in de file zit. Maar tijdens de rit krijg je weinig te zien. En wat je hoort om je heen is niets anders dan mechanisch, in plaats van de weldadige tonen van de natuur. De uitvinding van de fiets is een zegen voor de mensheid".

In een park in Havana biedt een krantenverkoper me de Granma, de staatskrant, aan. Zijn haar is wit en zijn gezicht vertoont diepe groeven. Ik vraag hem naar het leven op Cuba. Eerst spreekt hij vol lof over het communisme, maar na enig doorvragen geeft hij zijn echte mening. "Het leven in Cuba is net zo moeilijk als fietsen over een waterval. Alles is van de staat, zelfs wij! Er zijn drie klassen op Cuba: de partijleden, de bureaucraten en wij, de mensen op straat die moeten zien te overleven", zegt de krantenverkoper. Hij is bang. Met zijn ene hand grijpt hij de pols van zijn andere hand beet, een gebaar alsof iemand hem mee wil nemen. Hij vreest voor zijn baantje. Ik mag niet zijn naam noemen. Terwijl ik met hem praat, komt een man achter mij staan. Hij luistert mee. De krantenverkoper slaat om als een blad aan een boom en prijst Fidel Castro de hemel in.

(Fragment uit een reportage die Saskia van Reenen - voor een uitzending van de Wereldomroep van 14 april 2002 - in Havana maakte)

"Een vijfjarig jongetje heeft het gepresteerd om in één avond, achter elkaar, van Wychen naar Oss te fietsen. Volgens één krant bedroeg de afstand dertig kilometer, volgens een ander ruim dertig kilometer en volgens een derde krant vijfentwintig kilometer. Daaruit blijkt maar weer, dat het verstandig is er meer dan één krant op na te houden".

"Fietsen is één van de snelste manieren om je hier in New York te verplaatsen. Het gevaar is wel dat niemand rekening houdt met fietsers. Die zijn in het verkeer echt het laagste van het laagste. Het is niet echt rustig fietsen op de avenues'.

(Max Westerman, correspondent RTL-Nieuws in New York, in 'Voorjaar 2002', 29-3-2002)

"Ik vind het helemaal niet fijn hoor, tegen de wind in. Maar achteraf gezien heb ik zo mijn beste dingen geschreven. Dus later, als ik een verhaal moest schrijven en er kwam niets, dan fietste ik een rondje IJsselmeer. Daar heb je geen stoplichten en geen mensen, die een gesprek met je willen aangaan. En altijd krijg je wel ergens vreselijk de wind tegen. Dan komen de zinnen vanzelf".

"We moeten nog heel wat profetenwerk verrichten om employability op grote schaal te bevorderen, want de fietsenmaker op de hoek zit echt niet te wachten op employability. Die maakt zich alleen maar zorgen of hij alle fietsen op tijd gerepareerd heeft".

"Fietsende werknemers zijn betere werknemers zijn. Ze zijn minder ziek en minder gevoelig voor depressies".

(uit: Interview met de West-Vlaamse fietsende huisarts Marleen, website Fiets Vlaanderen, februari 2002)

Net als miljoenen inwoners van Bogota klom ook de Nederlandse ambassadeur in Colombia, Teunis Kamper, gisteren tijdens de jaarlijkse autoloze dag op de fiets. De burgemeester van Bogota, Antanas Mockus, had hem uitgenodigd voor het fietstochtje. Voordat de twee heren op de fiets stapten, vroeg een verslaggever aan Kamper, of hij van tevoren had geoefend. 'Ik ben een Nederlander', antwoordde de diplomaat met een glimlach. 'Ik ben praktisch op de fiets geboren'.

"Je kunt zeggen: zero tolerance voor kapotte fietsverlichting, maar is dat wel verstandig als je te weinig politieagenten hebt om de echte criminaliteit te bestrijden?"

"In een tijd waarin we ruimtesondes naar mars kunnen sturen zijn we er nog steeds niet in geslaagd goed werkende verlichting voor fietsen te maken. Of een dynamo die ook werkt als het regent".

"Wat de ontkerkelijking niet op d'r geweten heeft. Volgens recent onderzoek namens de Fietsersbond wordt in overwegend protestantse streken in vergelijking met katholieke gewesten zo'n 45 procent meer gefietst. Ik zit nog even uit te zoeken of ik uit de geleverde feiten ook de conclusie mag trekken dat protestanten notoire fietsendieven zijn in vergelijking met katholieken en veel vaker hun hand niet uitsteken, een kapot achterlichtje hebben en door rood peddelen. Maar ja, je zult net zien dat in fietsrijke streken door de sociale controle veel minder fietsen worden gestolen dan in een tamelijk heidense regio zoals het centrum van Amsterdam of in een katholieke wijk waar ze te voet of met de auto naar het café gaan".

"Als de kwaliteit van autoverlichting hetzelfde zou zijn als die van de gemiddelde fietsverlichting, dan zouden de meeste auto's onverlicht rondrijden".

En Màxima? Kàn een Argentijnse eigenlijk wel fietsen? Dat vroeg de Hartstichting zich ook af, toen men haar onlangs een fraaie Gazelle cadeau wilde doen. Màxima's antwoord was duidelijk: 'Ja, wat denkt u, ik kom niet van een andere planeet. Natuurlijk kan ik fietsen.'

Natuurlijk. Betrouwbare bronnen melden zelfs dat Màxima in het geheim regelmatig een mountainbike berijdt, om op gewicht te komen voor de grote dag: 02-02-02. Geen fietscultuur in Argentinië? In de plaats waar haar familie een buitenhuis heeft, heb je de Club Mountainbike Bariloche.

Wat doen ze, Màxima en Willem-Alexander? Pakken ze de tandem of de solofiets? De tandem, denkt de voorlichter. Màxima achterop, vermoedelijk. En Willem maar trappen.

Maar nee. Op het laatste moment besluit het paar apart door Wijk te fietsen. In grote haast moet het zadel van Màxima's fiets naar beneden worden bijgesteld. Màxima stapt op. Achter haar een peloton van meerijders. Links een sloot. Goede, zekere stijl heeft ze, Màxima. In niets lijkt ze op de balancerende asielzoeker die in het kader van de integratie voor het eerst een Hollands rijwiel beklimt. Eén hand aan het stuur, met de andere wuiven, even zo makkelijk.

Ze fietst langs het volk en glorieert. Hoera. We worden weer een fietsmonarchie.

"Cynisme is een auto kopen omdat fietsen zo verrekt gevaarlijk wordt met al die auto's".

"Iemand vergeleek het proces van Europese Integratie eens met fietsen: als je stil staat val je om".

"Eén groen wapenfeit mag ze in ieder geval op haar conto schrijven: ze zorgde er voor dat de Wereldbank aandacht kreeg voor de fiets, Eveline Herfkens, als Nederlands vertegenwoordiger bij de bank. Zelf heeft ze geen rijbewijs en vond het absurd dat de Wereldbank onder vervoer alleen 'auto' verstond, terwijl lopen, fietsen en de ezelskar meer voor de hand liggen als het om de armsten gaat".

"De details van de natuur vanuit een snelle trein zie je haast niet, maar als je fietst dan zie niet alleen de details, maar je voelt die zelfs. Fietsen, het mooiste werkwoord om je vrij te voelen".

(Nilgün Yerli in haar column 'Medeklinker' in de Amersfoortse Courant van 18 oktober 2001)

"De belangrijkste reden voor mij om in Nederland te blijven, is dat Amsterdam zo'n geweldige plek is om te wonen. Om álle cliché-redenen: vrij, relaxed én fietsen, een fantastische Nederlandse uitvinding".

(Mark Fuller, 20 jaar Engels journalist in Nederland in de NCRV-Gids van 20 oktober 2001)

"Je weet dat je oud wordt als je weer begint te fietsen terwijl je kinderen de auto nemen".

"Zodra Nederlanders een piepklein misstandje ontdekken, gaan ze aan de slag. Er hoeft maar een fietser uit de glijden op een nieuw soort asfalt en direct wordt uitgezocht hoeveel fietsers per jaar uitglijden en op welke ondergrond".

(Kerstin Schweighöfer, 10 jaar Duits correspondente in Nederland in de NCRV-Gids van 20 oktober 2001)

Wie dot mij wat, wie dot mij wat, wie dot mij wat vandage.
'k Heb de banden vol met wind, nee ik heb ja niks te klagen.
Wie dot mij wat, wie dot mij wat, wie dot mij wat vandage.
'k Soll wel zeggen ja het mag wel zo.

Ik trap de fietse deur 't buulzand hen op 'n zandpad langs de Duutse grens.
Ik denk da'k dalijk even kieken gao in 't buutenland.
De gruppe over, op naor Schoningsdorf, ik stao even te kieken bij'n iemenkorf.
En ik stao hier even te denken wat za'k nou doen, links of recht deur.
Want ik wul aal wieder nog naor Hebelermeer.
'n Kaorte he'k nie neudig want ik ken 't hier.
Want a'k daor dalijk over 'n slootie gaoi dan ben'k weer terug in Nederland.
Ik wul aal wieder nog naor Barger-Compas, naar Klazienaveen-Noord en 't Oostersebos.
A'k hier zo fietse en 't weijt nie slim dan giet 't haost vanzolf.

Wie dot mij wat, wie dot mij wat, wie dot mij wat vandage.
'k Hen de banden vol met wind, nee ik heb ja niks te klagen.
Wie dot mij wat, wie dot mij wat, wie dot mij wat vandage.
'k Soll wel zeggen ja het mag wel zo.

Ik gao nou over Barger-Oosterveld over 't schoelpattie kort daor bij de Honeywell.
En dan recht deur tot de brugge van Oranjedorp.
'n Stukkie Bladderswieke en dan de Herendiek en a'k pastoorse bos en de toren zien.
Dan fiets ik deur want 't weijt nie slim, 't giet vandaag vanzolf.

"Ik heb een hekel aan mensen die denken dat creatief leven bestaat uit fietsen in Vietnam en bungeejumpen. Ze denken dat een avontuurlijk leven met veel prikkels van buitenaf hetzelfde is als creatief leven. Ik las pas een mooi interview met Nelson Mandela, van wie je met recht kunt zeggen dat hij een creatief levend persoon is, terwijl zijn tijd op het Robbeneiland vanaf de buitenkant gezien verpletterend saai moet zijn geweest. Je kunt vastzitten in een gevangenis en dan juist creatief leven".

"Behalve een begenadigd komiek is Herman Finkers ook een praktisch mens. Jaren geleden vertelde hij al dat een kindje vóór op de fiets zo handig was tegen de wind. En dat zijn vrouw en hij, omdat het in Nederland altijd waait, bewust voor kinderen hadden gekozen".

"Santiago de Compostela is in de ogen van Van Agt nog altijd 'de pelgrimage par excellence'. 'Die hoor je natuurlijk niet zoals wij per fiets te doen, maar te voet. Rijkelui deden het overigens te paard. Met de fiets is een ietwat labbekakkerige onderneming, al moet je het overwinnen van de Pyreneeën met twintig kilo bepakking op je rijwiel niet onderschatten".

"Het begon eind jaren tachtig toen wij financieringen verstrekten met een looptijd van dertig jaar. Dan ga je over de lange termijn nadenken. Belangrijk is ook het fietsen op de Lekdijk, hier verderop".

(Herman Wijffels, oud-topman van de RABO-bank, voorzitter van de SER, voorzitter Vereniging Natuurmonumenten en bestuurslid NatuurCollege).

Over een man, die precies weet, hoe anderen zich moeten gedragen, maar zichzelf niet zo gedraagt: "Hij doet mij nog het meeste denken aan een wegwijzer van de ANWB. Het bord wijst wel de richting, maar gaat zelf nooit naar die bestemming".

"Het leuke van fietsen is, dat je dicht genoeg bij de grond zit om de kleinste bloemetjes goed te kunnen zien, maar hoog genoeg boven de wereld om een staat van onthechtheid te bereiken'.

"Volwassen fietsers die slechts vanwege het volgen van de regels op een verlaten en overzichtelijk kruispunt wachten voor een rood verkeerslicht mogen als 'gevaarlijke' worden bestempeld".

(Stelling van Geert Kops bij zijn afstuderen aan de Universiteit van Utrecht, geciteerd in 'De Telegraaf' van 7 juli 2001)

"Ik geloof, dat de fietsbeweging bij de mens hoort, net als schrijven met een pen in plaats van typen op de computer".

"Buitenlanders zouden het beste in Nederland kunnen integreren door drie dingen te leren: de Nederlandse taal, fietsen en vergaderen".

"Waar ik echt zin in heb is om de Kempen met de fiets te verkennen en de trekkershutten van Toerisme Vlaanderen uit te testen. Het is alleen wachten tot mijn kinderen van 7 en 10 jaar voldoende fysieke kracht hebben".

(Renaat Landuyt, Vlaams minister van Werkgelegenheid en Toerisme in Kreo van juni 2001)

"Als stadsmens heb je een bijzondere verhouding tot je fiets. Hij is een verlengstuk van jezelf. Bij een lekke band of een ernstiger defect voel je je direct gehandicapt. Een fiets moet altijd bedrijfsklaar bij de voordeur staan en niet tegensputteren. Fietsen is het tegenovergestelde van nadenken. Je doet het gewoon, en je merkt pas wat je mist op momenten dat het niet gaat'.

Later, in 1969, ontdekte Schrijvers, dat fietsen de beste remedie was om terug te komen uit een blessure. "Het goeie van fietsen is dat je been in beweging is zonder dat 't belast. Dus fietste ik elke ochtend een kilometer of 16 van Oldenzaal naar Enschede. Als ik bij het stadion aankwam, waren mijn spieren goed los en kon de fysiotherapeut meteen aan de slag. Binnen vier weken speelde ik weer. Dat heb ik consequent volgehouden, ook later, toen ik vanuit Abcoude naar het Ajax-stadion moest".

"Het leukste is, dat je je lekker kunt ontspannen op de fiets. Als het mooi weer is ga ik zelfs zingen. Je hoofd leeg maken, lekker bezig zijn. Als je een tijdje niet fietst, voel je je minder fit. Ik vind het vooral heerlijk om tussen het werken door een stukje te fietsen. Als ik de kans krijg doe ik dat. Dan ontspan ik helemaal. Waar ik wel een hekel aan heb, is de wind. Ik heb ook altijd wind tegen, op de heen- én de terugweg".

"Met wind mee raak je als fietser het karakter weer kwijt dat je met wind tegen had opgebouwd"

"Hoe ik een fietsfanaat zie, heb ik proberen te zeggen in een versje, dat ik gemaakt heb. Ik schrijf het hier in het net:

(uit: Groeten aan Jacob uit de bundel "Eigenwijze fietsverhalen", 1977, Pragmata, Amsterdam)

"Als twee fietsen met elkaar in botsing komen, is dat nieuws op Texel. Een heerlijke maatschappij".

(Citaat van de schrijver Jan Wolkers, uit: 'Rijke mensen hebben nooit last van slecht weer", 1988, HEMA bv, Amsterdam).

"Nederlanders denken: schrijven is gemakkelijk. 's Ochtends ga ik naar kantoor, ik stap op mijn fiets, zit een beetje te piekeren en vanavond schrijf ik in mijn dagboek, wat ik op mijn fiets allemaal bij elkaar heb gepiekerd".

(Citaat van de schrijver W.F.Hermans, uit: 'Rijke mensen hebben nooit last van slecht weer", 1988, HEMA bv, Amsterdam).

"Neem het van mij aan: in Nederland zit de intelligentsia tussen twee wielen. Als je fietst stroomt het bloed sneller door de hersenen en hoe meer bloed, hoe sneller je kunt denken'.

(Citaat van de wielrennen Gerrie Kneteman, uit: 'Rijke mensen hebben nooit last van slecht weer", 1988, HEMA bv, Amsterdam).

"Vliegtuig, auto, touringcar en fiets. Wat heeft de toekomst? Ik zet in op het vliegtuig en de fiets. Het vliegtuig is efficiënt, relatief zuinig en goedkoop, en de fiets is sportief en nog milieuvriendelijker'.

(Hans Bakker, topman van reisgigant Travel Unie in 'de Telegraaf' van 10 februari 2001)

"Het ideale fietsweer is een temperatuur tussen de 18 en 21 graden, een zwakke wind en een lage luchtvochtigheid".

(Citaat van: Marinus Verhoeven uit Weert, opgetekend door Harrie van Schalen uit Asten, 5 maart 2001)

"Slechts één trainingskameraad kent nooit pardon: de wind".
(Citaat van: Jo van Schalen uit Gemert, 13 maart 2001)

"De verlichte fietsverlichting moet ook uit filosofische overwegingen in de wet worden gehandhaafd. Evenals het richting aangeven door de hand uit te steken en het rustig op en neer laten gaan van de linkerarm om het achteropkomend verkeer er op te attenderen dat fietser in kwestie afremt. Dat moet in de wet blijven, omdat die regels goed zijn voor automobilisten, althans voor hun hart".

"Als je van of naar je werk fietst en je hebt oog voor je omgeving raak je behoorlijk stressvrij".

"De snelste manier om binnen een stad geld van bank naar bank over te maken is per fiets".

(Citaat van Eline Den Broeder, KU Nijmegen, in 'De Stelling', Telegraaf 12 mei 2001)

"Geen verkeersdeelnemer, die zoveel overtredingen maakt als de fietser.Het is een uitzondering als 's avonds zowel zijn voor- als achterlicht werkt. Richting aangeven doet-ie ook nauwelijks nog en bovendien heeft hij zich, vooral in de stad, een fundamentalistisch F-sidegedrag aangemeten. Zelfs de trottoirs beschouwt hij als behorende tot zijn biotoop, terwijl hij de regels aangaande eenrichtingsverkeer eveneens volledig aan zijn laars lapt, om nog maar te zwijgen van het ernstige misbruik dat hij maakt van het feit, dat de automobilisten hem sinds dik twee weken negen van de tien keer voorrang moeten geven".

(Citaat van Rob Hoogland in zijn column 'Kringen' in de Telegraaf van 19 mei 2001)

"Je ziet meer als je fietst. Daardoor ben ik wel eens in een kuil van de gemeentereiniging gevallen. Dit tot grote hilariteit van twee schaarsgeklede dames, waar ik natuurlijk net naar keek voordat ik in die kuil reed".

Als hij dááraan denkt - daar komt weer een show: Jones zet zijn glas cola weg en zingt: 'Ta ta ta tadala. Het is weer Hommeles. Het is weer Hommeles. O, dat was leuk, jongen. Die liedjes van Cor Lemaire en Annie Schmidt: Ik zou je het liefst in een doosje willen doen. Iedere keer had ik een ander liedje. Een keer over een meisje - ken je dat? "Er was een meisje. Zij heette Mies. Het is lang geleden, maar ik weet het nog precies. En zij was aardig, zij was lief. Van: dankjewel en alstublieft. En zo beautiful, so very very beautiful. Maar zij zat alleen maar op de fiets. En anders was er niets. Alleen maar fietse fietse fietse"

"Alleen al in Amsterdam zijn het er meer dan 575 000. Of die allemaal in rijdende staat verkeren, of dat hierbij ook de verwrongen en vervallen karkassen gerekend worden die overal in de stad aan bruggen en lantaarns geketend staan, dat is niet duidelijk. Wel duidelijk is dat de Hollanders er zo verzot op zijn dat liefst vijfentachtig procent van de populatie een fiets koopt. (…) Fietsers zijn heer en meester (m/v) in het verkeer (zelfs ex-koningin Juliana placht wel eens op de fiets naar de botermarkt te gaan) en hun volslagen minachting voor andere weggebruikers uit zich in het vier naast elkaar van stoep naar stoep laveren.

Openbare gebouwen, parkeerplaatsen en het rijdend materieel van het openbaar vervoer, stuk voor stuk worden ze ontworpen met het Tweewielige Wonder in gedachten. De meeste hoofdwegen (snelwegen uitgezonderd) hebben een aparte fietsstrook. Waar dat kan wordt die strook tot een zelfstandige fietspad, met eigen bewegwijzering en stoplichten.

De Machientjes Met Menskracht spelen alle mogelijke rollen: als privé-limousine, bestelwagen, vrachtauto, en taxi. Vooral dankzij een extra accessoire van kromme buizen: de bagagedrager. Die draagt kratten, kinderen, katten en honden zonder onderscheid. Speciale kinderstoeltjes kunnen zowel vóór- als achterop worden aangebracht, dit voor grotere gezinnen. Bij afwezigheid van huishoudelijke lading is achterop plek voor één of meer passagiers, traditioneel zijn dat de geliefde (m/v), de echtgenoot (m/v), of combinaties daarvan.

(Fietsen in Nederland, gezien door de ogen van de Engelsman Colin White en de Amerikaanse Laurie Boucke, in: The Undutchables, Amsterdam 1995)